“Yeni ev, yeni bağ, yeni Qubadlı quracağıq” – Rəsul Mirhəşimli doğma yurdundankı xatirələrindən danışır

Rəsul Mirhəşimli: "O ərazilərin hər bir məntəqəsi, hər bir yüksəkliyi mənim yaddaşımda tamam başqa cür qalıb”

"Müharibədə qalib gəlməyin 3 mühüm faktoru var: ordunun zəfər qazanmaq əzmi, orduya və dövlətə başçılıq edən liderin qətiyyəti və xalqın bu qələbəyə inamı. Digər iki faktorla yanaşı, xalqın inamı da böyük amildir. Torpaqları işğal olunan heç kim bu qələbəyə inamını itirməmişdi. Bunu onlarla söhbət edən hər kəs etiraf edə bilər. Həmin ərazilərdən məcburi köçkün olmuş əhalinin, demək olar ki, hamısı özü ilə evlərinin açarlarını gətirmişdilər və 30 ildir ki, saxlayırdılar. Bunun özü böyük inamın göstəricisi idi. Yəni o 3 faktor bizdə cəmləşdiyi üçün bu gün torpaqlarımızı işğaldan azad etməyə nail oluruq” – bu sözləri bizimlə söhbətində doğma torpağı Qubadlı işğaldan azad olunan "Avropa.info” saytının baş redaktoru Rəsul Mirhəşimli söylədi.

25 ilin hər anı Qubadlı ilə bağlıdır

Qubadlı işğal olunanda, o, 25 yaşında idi. Bəzən deyirlər ki, vətəndən, torpaqdan uzaq düşmək yaşlı adamlar üçün çətindir, gənclər vətən həsrətini yaşlılar qədər iztirablı keçirmirlər. R.Mirhəşimli hesab edir ki, vətənə bağlılığın yaşla əlaqəsi yoxdur: "Bütün varlığı ilə yaşadığı yurd yerinə bağlı olan hər kəs bu ağrını bir cür keçirir. Qubadlı işğal olunandan bir neçə il sonra məndən yaşca kiçik olanlar mənə "əmi-dayı” deyə müraciət edəndə, bir az qəribə gəlirdi. Sonradan anladım ki, həyatımın 25 yaşıma qədərki hissəsindən sonra bir qırılma baş verib.

Mən Qubadlıya bağlı adamlardan olmuşam. Uşaqlıq illəri bir cür yadımdadır, gənclik dövrü bir başqa. Qubadlının ucqar kəndində doğulmuşam, 5 yaşıma qədər orda yaşamışam. O kəndə o qədər bağlılığım var idi ki. Ancaq məktəb məsələsinə görə, sonradan rayonun mərkəzinə köçməli olduq. Dərs olmayanda, tətil günlərində kəndə gedirdik. Kəndimiz də Qubadlının ən gözəl kəndlərindən biri idi. 4 tərəfdən meşə ilə əhatə olunmuşdu. Hər yerində bulaqlar, gözəl təbiəti. Tətildə kəndə gedəndə, rayonun mərkəzinə dönmək istəmirdim. 

Gənclik illərim də elə. 25 yaşıma qədər rayondan kənarda, uzaqbaşı, bir ay yaşamışam və bütün 25 ilin hər anı Qubadlı ilə bağlıdır. Təhsillə əlaqəli bir aylıq Sumqayıta gəlirdim. O bir ayın tamam olması üçün günləri sayırdım ki, bitsin, rayona qayıdım.

Ona görə, mənə çox çətin oldu. İşğal mənə şiddətli sarsıntı kimi təsir etmişdi. Qubadlı haqqında yazdığım yazılar yaşımın müxtəlif dövrlərinə düşüb. Hər yazıda da o nisgil, o həsrət çox dərin şəkildə özünü göstərib”.

İşğal gününə qədər rayondan çıxmamışdıq

Müsahibimiz həm də orduda doğma torpağının müdafiəsində iştirak edib: "Azərbaycana Ermənistanın təcavüzü başlayan ilk illərdə könüllü müdafiə dəstələrində iştirak edirdim. Azərbaycan dövlətinin müstəqilliyinin bərpasından sonra, 1991-ci ildə Azərbaycan Silahlı Qüvvələri yaranmağa başlayanda, mənim 23 yaşım var idi. Könüllü şəkildə orduda xidmət etməyə başladım. Qubadlının müdafiəsində, Laçının azad edilməsi uğrunda gedən döyüşlərdə iştirakçı olmuşam. Qarabağ müharibəsinin iştirakçısıyam. Qubadlı təkcə mənim yaşadığım yurd yeri deyildi, həm də müdafiəsində durduğum vətən torpağı idi. O ərazilərin hər bir məntəqəsi, hər bir yüksəkliyi mənim yaddaşımda tamam başqa cür qalıb. Çünki mən Qubadlının o ərazilərini hər kənd, hər yüksəklik və hər strateji nöqtə baxımından daha yaxşı tanıyıram”.

R.Mirhəşimli bildirdi ki, Qubadlı işğal olunan günə qədər ailəsi rayonu tərk etməyib: "1993-cü il avqustun 31-i Qubadlı işğal olunan günə qədər, rayonunun ərazisinin heç bir qarışı işğala məruz qalmamışdı. Qubadlı mürəkkəb coğrafi şəraitdə yerləşirdi, sərhədinin Ermənistanla uzunluğuna görə seçilirdi. 120 kilometrlik Ermənistanla dövlət sərhədi var idi. Laçın 1992-ci ildə işğal olunmuşdu. Cəbhə xətti eyni zamanda Laçından da keçirdi. Qubadlı bir tərəfdən Laçının Ermənistanın işğalı altında olan kəndləri ilə sərhəddə yerləşirdi. Eyni zamanda, Qubadlı keçmiş Dağlıq Qarabağda Hadrut ilə sərhəddə idi və mühüm strateji yüksəkliklərin bir çoxu o istiqamətdə yerləşirdi. Demək olar ki, Qubadlı əhalisi yarımmühasirə şəraitində yaşayırdı. 1993-cü ilin yayında Ermənistan Qarabağın işğal planını genişləndirdi və təcavüzün miqyası Qubadlı ərazisini də əhatə etdi. Əvvəl Laçın istiqamətində Ermənistanın hücum cəhdləri oldu. Cəbrayıl və Füzuli rayonları işğal olunandan sonra artıq Qubadlı rayonu yarımmühasirə şəraitinə düşdü, çünki Cəbrayıl işğal olunandan sonra Qubadlıya verilən elektrik enerjisinin təminatı dayanmışdı. Avqust ayında Ermənistan təcavüzkarlarının qoşun bölmələri Cəbrayıl, Laçın və Ermənistan ərazisindən Qubadlıya hücuma keçdilər və mühasirə şəraitində Qubadlı işğal olundu. Və biz ailə olaraq, avqustun 31-nə qədər, işğal gününə qədər rayondan çıxmamışdıq. Ermənistan artıq Qubadlını işğal etdikdən sonra bütün insanlar kimi çarəsizlikdən biz də rayonu tərk etdik”.

Uşaq bağçası, qohum evi, yataqxana, kirayə...

R.Mirhəşimlinin sözlərinə görə, heç kəs Qubadlını qoyub gəlmək istəmirdi, hətta Ermənistanla sərhəd kəndlərdə yaşayanlar belə: "Bütün dövrlər üçün orda yaşayan əhalidə heç vaxt əraziləri tərk etmək fikri olmayıb. Məsələn, Qubadlının rayon mərkəzi, o vaxt Ermənistanla sərhəd məntəqələrindən nisbətən kənarda yerləşirdi. Kənarda deyəndə, böyük bir məsafəni nəzərdə tutmuram, çünki rayon mərkəzindən Ermənistan sərhədinə qədər olan ərazi cəmi 5 kilometr idi. Amma həmin sərhəd məntəqələrində birbaşa Ermənistanın ərazisinə yaxın kəndlər var idi, 1993-cü il avqustun 31-ə qədər hətta o kəndlərdən də kimsə öz evini tərk etməmişdi. İnsan qurduğu, yaşadığı evi heç vaxt boşuna tərk edib çıxıb getməz. Bəzən belə yanlış düşüncə olur ki, torpaqlarını, evlərini atıb gəliblər və s. O, dayaz düşüncəli insanların irəli sürdüyü fikirlərdəndir. Mən deyirəm ki, kimsə isti ocağını qoyub, evin tərk edib gəlib kiminsə himayəsinə sığınmaz, heç bir şəraiti olmayan evlərdə yaşamaz. Ən azından, 1993-cü ildən sonra o əhali hansı məhrumiyyətlər yaşayıb, bunu görürdük. Sonrakı dövrlərdə onlar üçün yaşayış kompleksləri tikildi, müasir şərait yaradıldı. Amma o insanlar uzun müddət çadır şəhərciyində, vaqonlarda yaşadılar. Günün istisində, qışın soyuğunda, şəraitsizlikdə yaşamaq asan deyil”.

R.Mirhəşimli 10 ildən çox ailəsi ilə birlikdə yataqxanada yaşayıb: "Qubadlı rayonunun məcburi köçkün düşən əhalisinin əksəriyyəti Sumqayıtda məskunlaşdı. Çünki əvvəldən Sumqayıtda bizim rayonun sakinləri çox idi. Ona görə, Qubadlıdan gələnlərin böyük hissəsi Sumqayıta qohum-əqrəbasının, tanışının evinə pənah gətirdi, ya da yataqxanalarda yaşadı. Biz ilk dəfə gələndə qohumlardan birinin evində yaşadıq, amma bir ailənin içində başqa bir ailənin, hətta iki ailənin yaşaması məqsədəuyğun deyildi və biz o adamların yerini dar etməmək üçün qohumların evini tərk etdik. Uşaq bağçasında kiçik bir otaqda məskunlaşmışdıq. Təsəvvür edin, 7 nəfərlik ailə üzvü 9 kvadrat metrlik bir ərazidə yaşayırdı. Müqayisə üçün sizə deyim ki, bizim rayon mərkəzindəki evimizin yaşayış sahəsi 232 kvadrat metrdən çox idi. Biz tez-tez yer dəyişmişik. Bir müddət uşaq bağçasında qaldıq, sonra qohum evi, yataqxana, kirayə dəyişirdik. Sonra atamgil Sumqayıtda qaldı və orda yaşamağa davam etdilər. Bakıda dostlarımızdan biri öz evini müvəqqəti bizə verdi, hardasa 9 ay orda yaşadıq. Sonra yenidən 2006-cı ilə qədər yataqxanada yaşamışıq. 3 nəfər 18 kvadrat metrlik yerdə”.

27 illik həsrət sona çatdı

O çətinlikləri, üzüntülü dolu anları ancaq qələbə, işğaldan azad olunma xəbəri unutdura bilərdi ki, bu xəbər də 25 oktyabrda gəldi. R. Mirhəşimli bildirdi ki, 27 sentyabrda Azərbaycanın işğal altında olan 7 kəndinin azad olunması xəbəri elan ediləndə, sevindiyindən ağlayıb. Amma Qubadlı xəbəri gələndə, sanki şoka düşüb, ağlaya bilməyib: "Sanki başa düşmürdüm ki, Qubadlı artıq azad olunub. O duyğunun nə olduğunu sözlə ifadə etmək olmur. Çoxlu zəng gəldi, gecəyə qədər telefonum susmadı, hamı təbrik edirdi. 27 illik həsrətdən sonra Qubadlının işğaldan azad olunması münasibətilə Azərbaycan xalqını təbrik edirəm. Bu sevinci bizə yaşadan Başda Ali Baş Komandan İlham Əliyev olmaqla Azərbaycan Ordusunun bütün şəxsi heyətinə təşəkkür edirəm”.

Qubadlıdakı evləri artıq yoxdur, düşmən uçurdub, dağıdıb. R.Mirhəşimli deyir ki, əsas odur ki, torpaqlarımız alınıb, qalan hər bir şeyi yenidən quracaqlar: "Peyk vasitəsilə işğal altında olan torpaqların görüntülərinə baxa bilirdik. Uzun illər buna risk etmirdim. Amma 2008, ya 2009-cu il idi, öz rayonumuzun, evimizin peyk görüntülərinə baxdım. Rayon mərkəzində bizim məhəllənin evlərinin arasında heç bir ev yox idi. Hazırda işğaldan azad olunan ərazilərə infrastrukturun qurulması işləri ilə bağlı gedən adamlardan da soruşuram. Dəqiq bilirəm ki, bizim məhəllədə dağıdılmayan ev yoxdur. Tamamilə dağıdıblar. Rayon mərkəzindən bəzi görüntülər var, ağaclar qalıb, amma baxımsız olduğundan çox şaxələnib və meyvə ağacları keyfiyyətini itirib. Çünki ağac qulluq və sevgi tələb edir. Düşmən tapdağında təbii ki, bundan da məhrum olub. Ancaq əsas odur ki, torpaqlarımız işğaldan azad olundu. Yeni ev, yeni bağ, yeni Qubadlı quracağıq”.

Aygün Asimqızı
Kaspi.az

O "Sabah" bunu bir gün edəcəkdi.. – İstedadlı rejissor Şərif Qurbanəliyevə vəzifə verildi

Kiminsə hansısa vəzifəyə təyin olunmasına sıradan bir xəbər kimi baxıb keçirəm. Amma bu xəbər baxıb keçə biləcəyim xəbər deyildi. Uzun illər ədalətsiz qərarla televiziya ekranlarından kənarda qalan çox istedadlı rejissorun layiq olduğu yerə gətirilməsidir.

İstedadlı rejissor Şərif Qurbanəliyev AzTV-nin “Sabah” Yaradıcılıq Birliyinin rəhbəri təyin edilib.

Şərif Qurbanəliyevin Azərbaycan tamaşaçılarına təqdim etdiklərinə baxaq.

Şərifin senari müəllifi və rejissoru olduğu “Ac həriflər”, “Yarımştat”, “Bala – Başa bəla”, “Bəylik dərsi” teletamaşaları televiziyanın “qızıl fondunda” saxlanılır. “Ac Həriflər” tamaşası “Humay” mükafatına layiq görülüb. İstedadlı rejissor Ş. Qurbanəliyev Akademik Milli Dram Teatrında yazıçı-dramaturq Rəhman Əlizadənin “Laləli düzən” adlı ikihissəli məzhəkəsi əsasında hazırlanan səhnə əsərinin quruluşçu rejissoru olub.

Ş. Qurbanəliyev “Akademik Heydər Hüseynov”, “Kişiləri qoruyun”, “Şəki teatrında”, “Qaragülün nağılı”, “Tanrıverdinin nağılı”, “Bir ovuc torpaq”, “Bədəlbəylilər” kimi bədii və sənədli filmlərin rejissorudur.

Televiziya ekranlarını zəbt eləmiş boz-bulanıq, adına sənət deyilsə, sənətə təhqir sayılacaq səviyyəsiz sayıqlamalar tamaşaçını aşağı səviyyəli insanlar həddinə düşürdükcə istedadlı sənət adamlarının yeri görünür. Təkcə buna görə Şərifin haqqının özünə qaytarılmasına sevinmək haqqı bizə də düşər. Bir deyim var: “Ədalət topaldır, ağır-ağır gedər, lakin gedəcəyi yeri bulur”. Televiziya anlayışı olmayan bir vəzifə sahibinin hikkəsi ilə televeziyadan uzaqlaşdırılan Şərif Qurbanəliyevin yenidən ən çox sevdiyi işə, ən yaxşı bacardığı sənətə qayıtması tamaşaçıda da bir ümid yaradır – Gözəl tamaşalar olacaq.

Hz.Mövlanə buyurur: “Bir insanın necə güldüyündən tərbiyəsini, nəyə güldüyündən zəkasını anla”. Şərifin quruluş verdiyi tamaşalardan gəldiyim ən sadə qənaət belədir: Bu əsərlər tamaşaçını güldürür və uzun müddət onun yaddaşından silinmr. İstənilən müqayisə qüsurlu olsa da, qeyd edim, ekranları başına götürmüş gülüş adına düşüklük olan bir çox “əsərlər”ə baxan tamaşaçıdan həmin veriliş bitən kimi, soruşun: “Yadınıda qalan nə oldu?” Əminəm ki, susqun halda üzünə baxacaq. Çünki şəmi-şöşülərdən tamaşaçı yaddaşına hopacaq heç nə tapmaq mümkün deyil. Bu bayağı işlər tamaşaçının dünagörüşünə ciddi ziyan vurur. Çarə bu tamaşa adına göstərilənlərə baxmamaq deyil, daha səviyyəli ekran əsərləri hazırlamaqdır. Şərif Qurbanəliyevin də təyinatı gözləri ekranda maraqlı tamaşaları həsrətlə gözləyənlərə çox gözəl tamaşalar müjdəsi veriləcəyinin xəbərçisi olub.

Mədəniyyətin qayəsi siyasəti elmə tabe etdirməkdir. Bu da dahiyanə söylənmiş fikirdir. Çünki mədəniyyət ən yaxşı siyasətdir. Şərif Qurbanəliyevin tamaşalarına baxan insanlar mədəniyyətli olmağa borcludur, yaxud mədəniyyəti olanlardır. Tamaşa insanı güldürürsə, yadda qalandır. Ekrana çıxıb sənətçi olmağa iddia edənləri çoxu tamaşaçını güldürmür. Çox kobud da səslənsə, ekranlı başına götürmüş bayağılıqların mübtəlası olanlar hırıldayır. Sizcə, hırıldayan insandan cəmiyyət hansı mədəniyyəti görər, bu insanlar cəmyyətə nə verə bilər?

Şərifi illərdir tanıyıram. İfrat təvazökar olduğunu da bilirəm. Bu yazını yazmağımdan xəbəri olsaydı, qəti şəkildə etiraz edəcəkdi, yazmamağımı israrla istəyəcəkdi. Çox sevdiyimiz bir insanın çox gözəl bir sözü var: “Təvazönü əsir etməyin!” İstedadlı insanlar ifrat təvazökarlıq göstərdikcə istedadı olmayanlar meydan sulayacaq. Buna da əminəm.

Şərifin xəbəri olmadan bu yazını yazdım. Qoy bu da mənim istedadlı rejissorumuza ərkim olsun. Bir az gileylənər, istəsə bir az da danlayar, amma yazılanları poza bilməyəcək ki… Yazımızı yazan hər zaman həyatımıza gözəl olanları yazsın. Şərifə də, onun quruluş verdiyi əsərlərə ürəkdən gülən tamaşaçılara da…

Xatırladaq ki, Azərbaycan televiziyasının “Sabah” Yaradıcılıq Birliyi 15 fevral 1993-cü ildə fəaliyyətə başlayıb. Birlik əsas etibarilə televiziya tamaşaları, film-tamaşalar, bədii və sənədli televiziya filmləri, konsert və şou-proqramlar hazırlayır. İlk 10 ildə 26 televiziya tamaşası hazırlanıb.

Rəsul Mirhəşimli
Avropa.info

02 aprel 2019

Səmadan “Hicaz”a endirilənlər – Novruz Novruzlu tamaşaçıları bir araya topladı

Bu müjdəni duyanlar qəlblərində sevinclə axışırdı aldıqları xəbərin ardınca.

NOVRUZ GƏLİR!

Baharın gəlişini bu dəfə Novruz Novruzlunun səsi ilə dinləycəkdilər. Dinləyəcəkdilər ki, könüllərində çiçəklər açsın, baxdıqları hər yeri al rəngli lalələr bürüsün. Bir dağ şəlaləsi kimi çağlayan səsin təntənəsində bütün mənzərə yamyaşıl yarpaqlar, əlvan çiçəklər, təbiətin ahənginə uyan quşların nəğmə səsi bəzənsin.

Opera və Balet Teatrına insanları toplayan da bu səsin təntənəsi idi.

Martın 18-də Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrında müğənni, aktyor Novruz Novruzlunun “Hicaz” qrupu ilə birgə “UZUN İNCƏ BİR YOLDAYAM”adlı solo konserti keçirildi.

Bir dəqiqə miqdarınca olan uzun, incə yola girmədən öncə Novruz Novruzlu Hz.Mövlanədən bir çağırış səsləndirdi:

Gəl, gəl, nə olursan ol, yenə gəl,

İstər kafir, istər məcusi,

İstə bütə tapınan ol, yenə gəl,

Bizim dərgahımız ümidsizlik dərgahı deyil.

Bu məkanın ümidsizlik dərgahı olmadığını səhnədə dönən mevləvi dərviş Haqdan aldığını xalqa sunmaqla Novruz bəyin ifasının təsirində müşayiət edirdi.

Bu konsertə yığılanlar əylənmək üçün gələnlər deyildi. Novruz Novruzlu tamaşaçılarına qulluğu xatırladırdı. Səhnədən salona yayılan səs Məhbubun nazil etdiyi, ürəklərə sakitlik və rahatlıq bəxş edən ilahi lütfün hər zərrəsini müğənninin tamaşaçıları ilə bölüşməsi idi. Bu lütfün hər zərrəsi könüllərə düşdükcə onu cilalayırdı. Hz.Mövlanə deyirdi ki, könüllərini cilalamış olanlar rəngdən və qoxudan qurtulmuş olarlar. Hər nəfəsdə asanca bir gözəllik görərlər.

Bu gözəlliyi bəxş edən bu dəfə Novruz Novruzlu idi. Səs bir lütf kimi salona yayıldıqca nəfəsini içinə çəkib, heyrətlə bu ifaları dinləyənlər könüllərdə bir gizli duanın uca dərgaha yüksəlməsini müşahidə edirdilər. Bu yüksəliş ad, sifət və fellərdən doğan təcəlli nişanələrini arif olanlara göstərmək idi.

“Künti kənz”in ayəti vəsfində olmuşdur nüzul,

Varlığına kün fəkan iqraredən pərvərdigar.

Gizli xəzinənin açılması sirrini “Ol dedi, oldu” hikməti ilə müşahidə edənlərin nəşəsi könüllərə bir bahar rüzgarı kimi feyz ilə dolurdu musiqinin ahəngində. Bu səsin təsirindən nə yer qalırdı, nə məkan. Substansiyadan alınan nəfəs ətrafa yayıldıqca onu dinləyənləri bir boşluqdan ilahi aləmə atırdı.

Novruzun ifa etdiyi musiqilər dərin sirlərlə dolu bir kitabədir. Bu nəğmələr insan ruhunun sözlə çəkilmiş rəsmidir. Dinlədikcə insana Rəbbinin qulu olduğunun sevincini yaşadar. Ondan başqasına möhtac olmamağın feyzini verər. “Hər kölə azad edildikdə sevinir. İlahi, mən Sənə qul-kölə olduğum üçün sevinirəm…” Tamaşaçıların bu musiqilərə aludə olmağın bir sirri də budur.

Novruz Novruzlu Azərbaycanda mistik musiqi qrupunun professional səviyyədə ilk qurucusudur. Onun ifa etdiyi musiqi insanın ruhuna ilk başlanğıc məkana mənsubluğunu təlqin edən nəğmələrdir. Bu musiqinin yol açdığı cığıra düşən tamaşaçı dünyanın faniliyini unudur, özünü Bəqadan gələnlərin ağuşunda bulur. “Allahdan gəldik, Allaha dönəcəyik” – Novruzun oxuduqlarında insana verilən ilahi mesajın mahiyyətində bu hikmət dayanır.

Novruz Novruzlunun solo konserti Çanaqqala zəfərinin 103-cü ildönümü ilə eyni gündə baş tutdu. Səmadan Hicaza endirilən hikmət bir türkünün niskili ilə dilə gəlir, Çanaqqalada şəhid olan türk əsgərlərini rəhmətlə yad edirdi.

Çanaqqala içində aynalı çarşı,
Ana, mən gedirəm düşmənə qarşı…

Novruz oxuduğu vətənpərvərlik və türkçülük nəğmələri ilə səsdən və sözdən bir Vətən xəritəsi çəkir. Bu səs oğullarımızı Vətəni sevməyə, yurdu azad etməyə səsləyir: “Vətəninə göz dikəni əz, oğlum!” Bu musiqi Azərbaycan əsgərinin ayaq səslərinə dönüb, milləti torpaqlarımızın azadlığına çağırır.

Novruz Novruzlu bu konserti ilə sübuta yetirdi ki, o, təkcə ilahi musiqilərin və türkülərin mahir ifaçısı deyil. Müğənninin hind, italyan və rus mahılarından ibarət kompoziyası da salona toplaşanların alqışları ilə qarşılandı.

Bir zövqün təntənəsində bu rahatlığı yaşamaq istəyənlər bu tamaşada yer aldı. O konsertə toplaşanlar özünü Eşqin səfasında qonaq hiss etmədi. Hamı bu Eşqin yolunda bir bütündür. Bu yola bələdçiliyi isə Novruz Novruzlu etdi.

Musiqinin, sənətinin bayağılaşdığı zaman kəsimində Novruz Novruzlu sübut etdi ki, ciddi musiqi tamaşaçılara daha böyük zövq verir. Bu konsertdə bir araya gələnlər uzun müddət bu zövqün müzakirəsini edəcəklər. Səbrsilziklə yeni konsertləri gözləyərək….

Rəsul MirhəşimliAvropa.info

19 mart 2018